Zmarszczka nakątna – co oznacza?

Zmarszczka nakątna to cecha charakterystyczna dla osób z kultury azjatyckiej. Jest uwarunkowana genetycznie, ale w innych częściach świata może być oznaką choroby. Jeśli chodzi o to, czym jest zmarszczka nakątna u niemowląt zdjęcia najlepiej to pokazują. Jakie są jej znaki szczególne? Czy można ją skutecznie leczyć?

Jak wygląda zmarszczka nakątna - charakterystyka

To jak wygląda zmarszczka nakątna najlepiej opisać. To charakterystyczny fałd skórny, który znajduje się w linii od górnej do dolnej powieki. Zajmuje dostępną przestrzeń w wewnętrznym kąciku oka, w pobliżu grzbietu nosa. Zmarszczka nakątna zajmuje obszar kąta szpary powiekowej, co powoduje, że ogranicza pole widzenia. W niektórych przypadkach znajduje się w pobliżu skroni, w wyniku czego może zasłaniać kąt zewnętrzny, boczny. Zmarszczki można zauważyć tuż po narodzinach dziecka, ponieważ należy do kategorii cech wrodzonych. W większości przypadków świadczy o chorobie, choć rzadziej oznacza po prostu anomalię rozwojową. W związku z tym obecność fałdu wskazuje na zatrzymanie wzrostu środkowej części twarzy.

Sprawdź: Krem Przeciwzmarszczkowy

Zmarszczka nakątna może w związku z tym oznaczać oznaczać występowanie chorób takich jak:

• zespół Downa,
• FAS,
• zespół Turnera,
• zespół Klinefeltera,
• zespół Ehlersa-Danlosa,
• zespół kociego krzyku.

Zmarszczka nakątna - jakie ma znaczenie?

Zmarszczka nakątna nie zawsze jest objawem choroby. W populacji Azjatów jest genetycznie uwarunkowaną cechą, ale w białej rasie występuje niezwykle rzadko. Może pojawiać się w grupie kaukaskich dzieci, jak i wcześniaków. W drugim przypadku wpływ ma na to niepełne wykształcenie twarzy, dlatego później zmarszczka naturalnie zanika. W przypadku gdy przyczyną pojawienia się zmarszczki nakątnej był brak wykształcenia się kości i chrząstek grzbietu nosa, wraz z prawidłowym rozwojem układu kostnego, fałd przestaje istnieć.

Zmarszczka nakątna - czy można ją leczyć?

Zmarszczka nakątna powinna być konsultowana przez okulistę. W trakcie badania lekarz wykonuje określone badania, w tym również pomiar szerokości, jak i długości fałdu skórnego. W tym celu może również manualnie odciągnąć go od twarzy, aby sprawdzić kąt widzenia. Badanie ma na celu zdiagnozować, czy szpara powiekowa poprawnie się domyka. Ponadto sprawdza narząd wzroku. W niektórych przypadkach zmarszczka nakątna współtowarzyszy wadom powiek, np. opadającej powiece górnej. Przeciwnie jest, gdy fałd ułożony jest w drugą stronę. Wtedy rozpoczyna się na dolnej powiece, a kończy na górnej zamiast standardowo biegnąć w kierunku od górnej do dolnej powieki. Lekarz podejmuje decyzję, czy konieczne jest leczenie. Nie zawsze jednak pada taka decyzja, ponieważ w przypadku gdy położenie zmarszczki nie wpływa na widzenie, terapia nie jest wymagana.

Podsumowując, zmarszczka nakątna może mieć podłoże genetyczne, ale w przypadku osób pochodzenia azjatyckiego. W kręgach europejskich może wskazywać na chorobę. Aby skonsultować jej obecność, należy udać się do okulisty, który na podstawie wywiadu, jak i wizualnej oceny zmarszczki może ocenić rodzaj dalszego postępowania i postawi odpowiednią diagnozę medyczną.

---

Bibliografia:

1. Cunningham W.J., Antiwrinkle Products, 2005
2. Guillen S., Noninvasive skin tightening: focus on new ultrasound techniques, 2015
3. Kim J., Clinical effectiveness of a high-intensity focused ultrasound in skin lifting, 2014